Krajem 19. vijeka jedan italijanski industrijalac odlučio je da svojim radnicima ne obezbijedi samo posao, već i potpuno novi način života.
Umjesto da izgradi samo fabriku, stvorio je čitav grad u kojem su zaposleni i njihove porodice imali sve što im je bilo potrebno kuće sa vrtovima, školu, crkvu, bolnicu, sportske terene, pa čak i groblje.
Tako je nastao Crespi d’Ada (Crespi d’Adda), jedno od najbolje očuvanih industrijskih naselja u Evropi, koje se danas nalazi na UNESCO-voj Listi svjetske baštine.
Priča o Crespi d’Adi počinje 1869. godine, kada je tekstilni preduzetnik Kristoforo Beninjo Krespi (Cristoforo Benigno Crespi) kupio dolinu dugu oko jednog kilometra između rijeka Ade (Adda) i Bremba (Brembo), u italijanskoj Lombardiji.
Nasuprot fabričkom kompleksu počele su da niču uredne dvospratne kuće iz kojih se do radnog mjesta moglo stići za svega nekoliko minuta.Crespi d’Ada razvijao se decenijama, a najveći procvat doživio je kada je upravljanje preuzeo njegov sin Silvio Beninjo Krespi (Silvio Benigno Crespi).Umjesto zajedničkog smještaja, počele su da se grade porodične kuće okružene vrtovima. Svaka radnička porodica dobila je vlastiti dom i komad zemlje, što je u to vrijeme predstavljalo rijetku privilegiju za pripadnike radničke klase.
Porodica Krespi željela je da izgradi potpuno samostalnu zajednicu.U naselju su zato podignuti škola, crkva, bolnica, javna praonica, sportski tereni i groblje kojim dominira monumentalni mauzolej porodice Krespi.Na uzvišenju iznad naselja izgrađena je raskošna vila nalik srednjovjekovnom zamku, u kojoj su članovi porodice boravili prilikom posjeta svom industrijskom gradu.
Crespi d’Ada danas se smatra jednim od najvrjednijih primjera planski izgrađenih radničkih naselja u Evropi i najbolje očuvanim industrijskim gradom te vrste u južnom dijelu kontinenta.UNESCO ga je 1995. godine uvrstio na Listu svjetske baštine zbog njegove izuzetne istorijske, arhitektonske i društvene vrijednosti.
