Muftija Muamer ef. Zukorlić preminuo je šestog novembra u 51. godini.
Zukorlić je bio muftija Islamske zajednice u Srbiji, a zatim potpredsjednik Narodne Skupštine i lider Stranke pravde i pomirenja.
Tečno je govorio, pisao i čitao na arapskom jeziku. Govorio je i turski jezik, dok se služio i engleskim.
Vodio je Islamsku zajednicu punih devetnaest godina. Utemeljitelj je i osnivač Internacionalnog univerziteta u Novom Pazaru 2002. godine sa odjeljenjima u Nišu, Beogradu, Pančevu i Subotici. Osnovao je žensku medresu „Gazi Isa-beg“ u Novom Pazaru 1996.
Međutim, ono što mnogi ne znaju Zukorlić je volio sport, a posebno se izdvaja jahanje.
Bio je član jahačkog kluba na hipodromu u Beogradu i termine je koristio nekoliko puta tokom sedmice. Kako je i sam svojevremeno izjavio, jahanje za njega predstavlja poseban vid relaksacije.
– Ranije sam jahao minimalno, odnosno amaterski, ali sada sam već ozbiljan član jahačkog kluba na hipodromu u Beogradu i imam termine najmanje tri puta sedmično. To mi je način da se relaksiram od tenzije, koju pokupim u sali Skupštine.
Tako da odem na pauzu, od jedno sat vremena, tamo se obnovim mentalno, psihički i vratim se svjež u Parlament – ispričao je svojevremeno Muamer Zukorlić.
Jahanje je rekreacija koja se ne može uporediti ni sa jednom drugom.
– Posebna emocija postoji između čovjeka i konja i ja nisam vjerovao kada su mi ranije govorili moji prijatelji da je ta vrsta rekreacije neuporediva sa svakom drugom. Ja sam se raznim sportovima bavio i bavim, igrao sam mali fudbal, tenis, bavio se atletikom, borilačkim vještinama, sve to ima svoju čar, ali što se tiče mentalnog odmora, ova vrsta ritmike, sklada između te plemenite životinje i čovjeka na jahanju je vrh mogućnosti rekreacije, kada se postižu sportski efekti, ali i zdravstveni i mentalni, i to prosto nema alternativu – govorio je on.
Zanimljivo da nikada nije pao sa konja.
– Suština je kao u plesu, u ritmu i harmonji, prosto morate da osjetite životinju, da budete u harmoniji sa njom, da se ne rvete sa njom, a da je ne potčinjavate – otkrio je jednom prilikom Zukorlić.
Takođe, bio je posvećen različitim aktivnostima kao što su fudbal, atletika, borilakče vještine, ali konjički sport je imao posebno mjesto u njegovom srcu.
