Slučajno otkriće u Londonskoj katastarskoj arhivi omogućilo je profesorki na Kraljevskom koledžu Lusi Manro da utvrdi tačnu lokaciju kuće Vilijama Šekspira u Londonu.
Odavno se znalo da je Vilijam Šekspir posjedovao kuću u Blekfrajersu, naselju u jugozapadnom dijelu Londona oko manastira iz 13. vijeka, vjerovalo se da se nekretnina čuvenog pisca nalazila u blizini glavne kapije manastira.
Novo otkriće, međutim, otkriva njenu tačnu lokaciju, veličinu i raspored, kao i kakve su je zgrade okruživale, rekla je za CNN profesorka na Kraljevskom koledžu u Londonu Lusi Manro, stručnjak za Šekspira i ranu modernu književnost.
“Bilo je to zaista prijatno iznenađenje”, navela je profesorka Manro, objašnjavajući da su informacije izašle na vidjelo kada je pronašla plan okruga, koji datira iz 1668. godine, dok je radila na projektu o lokalnim pozorištima u Londonskoj katastarskoj arhivi.
Nakon što je uporedila plan sa opisima kuće predstavljenim u postojećim naučnim radovima, profesorka Manro je shvatila da je naišla na definitivan dokaz o njenoj lokaciji i rasporedu, prenosi RTS.
“Bila bi nekako u obliku (latiničnog) slova L, a dio građevine prostirao se preko mjesta za manastirsku stražarnicu”, precizirala je profesorka Manro, koja je dodala da plan prikazuje imanje kod glavne kapije, kao i susjedne zgrade, poput krčme “Znak pijetla”.
Kada je Šekspir kupio kuću 1613. godine, Blekfrajers je bio prestižan kraj, navela je profesorka Manro: “U tom dijelu grada živjelo je mnogo plemstva, ali je vremenom dolazilo sve više i zanatlija”.
Otkriće takođe otkriva detalje o kasnijim periodima Šekspirovog života, posebno tokom nekoliko godina prije njegove smrti koja je nastupila 1616. godine kada je pisac imao 52 godine, naglasila je profesorka Manro.
Profesorka vjeruje da nalaz pokazuje da još uvijek ima mnogo toga da se nauči o najpoznatijem britanskom dramskom piscu.
“Mislim da ponekad postoji pretpostavka u vezi sa Šekspirovom biografijom da je svaki detalj već toliko puta pretresan i da zapravo nema ništa što bi se moglo još pronaći. Zapravo još uvijek postoje neki dijelovi slagalice”, poručila je profesorka Manro, čije će istraživanje biti objavljeno u Tajmsovom književnom dodatku 17. aprila.
Vil Toš, direktor odsjeka za obrazovanje u Šekspirovom Globu, modernom pozorišnom i obrazovnom centru koji se nalazi na mjestu legendarnog pozorišta, ocijenio je da je u pitanju “fantastično otkriće”.
“Naša nagrada za naporan rad profesorke Manro je blistavo novo shvatanje Šekspira kao londonskog pisca. Ona nam je pomogla da shvatimo koliko je grad značio našem najvećem dramaturgu svih vremena, kao profesionalni i lični dom, naveo je Toš u saopštenju koje je objavio Kraljevski koledž u Londonu.
